Zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego - dot. Kks.

    Zaniechanie ukarania podatnika jako sprawcy czynu zabronionego określonego w Kodeksie karnym skarbowym obejmuje trzy instytucje: czynny żal, dobrowolne poddanie się odpowiedzialności oraz odstąpienie od wymierzenia kary.
    Instytucja czynnego żalu zapewnia bezkarność sprawcy przestępstwa skarbowego i wykroczenia skarbowego, jeżeli po popełnieniu czynu zabronionego sprawca zawiadomi o tym organ powołany do ścigania oraz ujawni przed tym organem okoliczności czynu zabronionego. Jeśli podatnik nie popełnił czynu zabronionego sam, musi powiadomić wskazany organ o wszystkich znanych mu osobach, które brały udział w popełnieniu tego czynu. Zawiadomienie organu powołanego do ścigania powinno być złożone na piśmie albo przekazane ustnie do protokołu. Nie jest istotna właściwość rzeczowa i miejscowa organu powołanego do ścigania, co oznacza, że skuteczne jest złożenie zawiadomienia przed każdym organem ścigania.
    Skuteczne jest zawiadomienie w czasie, kiedy organ ścigania nie miał jeszcze udokumentowanej wiadomości o popełnieniu danego przestępstwa lub wykroczenia skarbowego. Tak więc bezskuteczne może okazać się zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego  sytuacji, gdy organy posiadają dokumentację o uchybieniach podatnika co do rozliczeń podatkowych. Organ musi udokumentować, że zaistniała okoliczność wykluczająca zastosowanie instytucji czynnego żalu. Bezskuteczne jest natomiast zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, jeżeli zostało złożone po rozpoczęciu przez organ ścigania czynności służbowej polegającej m. in. na przeszukaniu, czynnościach sprawdzających oraz kontroli. Podatnik jako sprawca czynu zabronionego może skorzystać z instytucji czynnego żalu, jeżeli czynność taka nie dostarczy podstaw do wszczęcia postępowania o określone przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.