Sukcesy i osiągnięcia

 

Dla swojego klienta z branży emisji i produkcji programów filmowych uzyskaliśmy precedensową interpretację w zakresie możliwości  zastosowania obniżonej stawki podatku (8%).

W imieniu swojego klienta, pomiotu z branży produkcji i emisji programów filmowych, ISP  wystąpił z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej do Ministra Finansów-Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wnosząc w nim o potwierdzenie możliwości zastosowania do świadczonych usług, w postaci produkcji a także emisji, rozpowszechniania  i reemisji programu filmowego, stawki obniżonej w wysokości 8%. Z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 11 marca 2004 r.  podatku od towarów i usług . Zmiany wprowadzone nowelizacją dotyczyły m. in. ograniczenia zakresu zastosowania stawek obniżonych, w tym w zakresie usług radiowych i telewizyjnych. Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu zmian, zakres stosowania stawki obniżonej w odniesieniu do usług radiowych i telewizyjnych w Polsce wykracza poza ramy dopuszczalne Dyrektywą VAT.  Powyższe skutkowało uznaniem, że do niektórych usług związanych z emisją (reemisją) programów należy stosować stawkę podstawową.

 
W imieniu swojego klienta, ISP  wystąpił z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej do Ministra Finansów-Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wnosząc w nim o potwierdzenie możliwości zastosowania do świadczonych usług, w postaci produkcji a także emisji, rozpowszechniania  i reemisji programu filmowego, stawki obniżonej w wysokości 8%, także na gruncie znowelizowanych przepisów. W dniu 19 września 2013 r.  wydane zostały przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie: interpretacja IPPP3/443-606/13-2/IG oraz interpretacja IPPP3/443-605/13-2/IG, potwierdzające możliwość zastosowania w omawianym zakresie stawki 8% także na podstawie znowelizowanych przepisów.  

 


Dla swojego kluczowego kontrahenta z branży turystycznej ISP wygrał precedensową, istotną dla całej branży, sprawę przed NSA dot. kalkulacji w podstawie opodatkowania w firmie turystycznej importu usług.

ISP w postępowaniu interpretacyjnym a następnie sądowym uzyskał dla kluczowego klienta z branży turystycznej, precedensowe pozytywne rozstrzygnięcie zagadnienia kalkulacji w rachunku marży  podatku z tytułu importu usług. W duchu uzyskanego przez ISP wyroku, od 1 kwietnia 2013 r. zmieniła  się definicja ustawowa marży zawarta w art. 119 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.


W wyroku z dnia 16 października 2012 r., o sygnaturze akt I FSK 1950/11, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że biuro podróży, które oferuje nabyte wcześniej w ramach importu usług usługi, może w kalkulacji marży uwzględnić naliczony przy ich zakupie wewnętrznie podatek od towarów i usług. Wynika to stąd, że za koszty zakupu usługi należy uznać wszystkie koszty faktycznie poniesione. Rozstrzygnięcie takie należy uznać za precedensowe, gdyż w dotychczasowej praktyce organów skarbowych i orzecznictwie sądowym, stosowano często wykładnię, w myśl której przy kalkulacji marży nie można było uwzględniać zapłaconego przy  zakupie usług podatku od towarów i usług. W ten sposób biura podróży były w całości lub w części obciążone podatkiem zawartym w cenie nabywanych przez nie towarów i usług dla bezpośredniej korzyści turysty. Natomiast omawiany wyrok wskazuje, że biura podróży ustalając podstawę opodatkowania, powinny powiększyć cenę nabycia usług o podatek od towarów i usług. Wobec braku jednoznacznej interpretacji przepisów dotyczących kalkulacji marży, bezprecedensowe było oparcie argumentacji na przepisach na przepisach dyrektywy 112. Wyrok ten antycypował  wprowadzaną z dniem 1 kwietnia 2013 r. zmianę brzmienia art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. zawierającego definicję marży w usługach turystyki

 
Sąd za trafne uznał twierdzenia ISP, że istnieją zasadnicze różnice pomiędzy zawartym w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. wyrażeniem „cena nabycia”, a wyrażeniem „faktycznymi kosztami poniesionymi przez biuro podróży” zawartym art. 308 dyrektywy 112. Uznano, że cena nabycia oznacza zatem kwotę należną, a koszty poniesione przez biuro podróży mają znaczenie szersze. Przychylono się również przedstawionego przez ISP argumentu, że elementem kalkulacyjnym marży ma być faktyczny koszt organizacji danej imprezy. Wskazano, że podatek należny z tytułu importu usług dla bezpośredniej korzyści turysty stanowi element kalkulacyjny marży, jest bowiem faktycznym kosztem. Sąd wskazał na znaczenie w tym zakresie art. 119 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. zgodnie, z którym podatnikom, o których mowa w ust 3 tego artykułu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego od kwoty podatku naliczonego towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.

 
Sąd wskazał, że w sprawie tej należało dokonać pro wspólnotowej wykładni art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. poprzez uznanie, że cena nabycia usług dla bezpośredniej korzyści turysty obejmuje również podatek należny z tytułu nabycia usług dla bezpośredniej korzyści turysty, jeżeli obowiązanym do jego zapłaty jest biuro podróży. Sąd przychylił się do twierdzenia ISP, orzekając, że nawet jeżeli taka wykładnia wykraczałaby ponad literalną treść przepisu krajowego to należało pominąć ten przepis, a rozstrzygnięcie oprzeć na art. 308 jako nadającym się do bezpośredniego stosowania.

do góry
Agencja interaktywna Migomedia